Een ondeugende babybeer zoals dit moet je goed in de gaten houden. Voor je het weet is 'ie er vandoor gekropen. Zit 'ie weer ergens verstopt en moet je hem weer gaan zoeken natuurlijk. Terwijl jij vast wel wat beters te doen hebt. Maar... als je hem dan hebt gevonden is hij zo blij dat hij gevonden is dat hij zijn wollige armpjes en beentjes helemaal om jouw enkels heen slaat. Van dankbaarheid. En blijdschap. Of omdat hij dat wel weer een leuk ondeugend spelletje vindt.
